مــ ـا

ما آدم های تنهایی هستیم که تمام لحظات زیبای زندگی مونُ با موبایل و موبایل و موبایل و کامپیوتر می گذرونیم . کسیُ نداریم که تمام حقیقتُ براش بگیم پس وبلاگ درست می کنیم و اینجا مینویسیم . ما آدم های تنهایی هستیم که نمی خواییم این حجم مشترک تنهایی مون لو بره بنابراین روز به روز تعداد وبلاگ هایی که با اسم و مشخصات واقعی نویسنده س کمتر و کمتر میشه . ما خانواده ی پرجمعیتی نداریم که آگاه شدن از حالشون چند ساعت از روزُ بگیره . برادر شیطون پر جنب و جوشی نداریم که دفترچه خاطراتمونُ برداره و ما دور حیاط دنبالش کنیم که پسش بگیریم ، ما اصلا حیاط نداریم . همه ی مون دفن شدیم توی قبر های ایستاده . همه مون تو یه خونه ایم اما انقدر همُ نداریم که پناه آوردیم به دنیایی که نیست ولی برای همه مون بیشتر از هر هستی مهمه . انسان های خسته ای که حتی حوصله نداریم صبح زود بیدار شیم ، پنجره رو باز کنیم و روز نو رو با یک نفس عمیق در سینه مون حبس کنیم .

+ من ... میترسم از نداشتنت .